Poznajemy naszą świątynię

W każdym kościele znajdują się pewne elementy architektoniczne, które posiadają również bogatą symbolikę liturgiczno - religijną. Postaramy się przyjrzeć niektórym z nich. Warto zaznaczyć, że nasza świątynia wzorowana jest na romańskch świątyniach niemieckich, stąd wiele elementów jest bardzo uniwersalnych, obecnych w wielu znanych zabytkowych świątyniach. Oto niektóre spośród nich:

WITRAŻ: Kompozycja figuralna lub ornamentalna, wykonana z kawałków barwnego szkła ujętych w ołowiane ramki, stanowiąca wypełnienie otworu okiennego. Pierwsze dzieła tego typu powstały w starożytnym Rzymie. Witraże zdobiły głównie wnętrza świątyń i rezydencji w okresie gotyku i w XIX w. Do wybitnych witrażystów zaliczano: Stanisława Wyspiańskiego, Marca Chagalla i Henri Matisse’a.

PREZBITERIUM: W kościołach rzymskokatolickich: część kościoła, w której się znajduje wielki ołtarz, przeznaczona zasadniczo dla duchowieństwa, oddzielona zwykle od reszty kościoła balustradą.



NAWY: Część kościoła między prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla wiernych. Odróżniamy nawę główną (środkową), boczne i poprzeczną.

GARGULEC (inaczej zwany rzygaczem): Ozdobne, wystające zakończenie rynny dachowej, zwykle w formie paszczy lub leżącej półpostaci fantastycznych zwierząt (u nas , jak widzimy, jest to smok, lub - jak woli młodzież - promieniująca kobiecym pięknem Smoczyca...).

ROZETA: Okrągłe okno w szczytach lub nad portalami, wypełnione bogatą dekoracją o układzie koncentrycznym, charakterystyczne dla architektury gotyckiej; różyca.

CHRZCIELNICA: Zbiornik na wodę święconą, używaną przy chrzcie, ustawiony na stałe w kościele, mający zwykle kształt czaszy umieszczonej na trzonie i podstawie, wykonany z kamienia lub metalu, często bogato zdobiony.

AMBONA: W kościele chrześcijańskim: rodzaj małej, przyściennej, rzadziej wolno stojącej trybuny, zazwyczaj bogato zdobionej, służącej jako miejsce wygłaszania kazań i czytania Pisma Świętego; kazalnica.

STALLE: Ozdobne ławy z wysokimi oparciami w prezbiterium kościołów, przeznaczone dla dostojników, zwłaszcza duchownych, uczestniczących w nabożeństwie.

ABSYDA: Pomieszczenie w kościele, najczęściej półkoliste lub wieloboczne, zamykające prezbiterium lub nawę.